Bear Grills … van Antwaarpe

Posted: March 27, 2014 in Facebook, Government, islam, Racism, Society

Er zijn zo van die mensen of gebeurtenissen die op een heel eigenaardige manier onder je aandacht komen. Deze week was er weer zo eentje, die op een hoogst curieuze manier mijn radarscherm kwam opgekropen. En stoemelings, om zo te zeggen.

Rond de nieuwjaarsperiode vond men het in Antwerpen nodig een kliklijntje voor bedelende vuilnismannen op te zetten. Call-centers zaten met de handen in het haar, want slechts een paar maanden daarvoor was er in diezelfde stede ook al een kliklijntje voor “patsers” opgericht en het zag er dus naar uit dat zij overuren zouden moeten gaan draaien. Patsers en bedelende vuilnismannen verklikken: de overlast “indamsen”, heet dat daar.

De radarwaarneming waarover ik het hier wil hebben, appelleerde heel hard voor lidmaatschap van de tweede van de bovengenoemde overlastcategorieën. BMW ? Check. Grote muil ? Check. Bruin vel ? Check … Maar ik heb hem finaal toch gebuisd. Vanwege een ruim onvoldoende aan gel in het haar, vanwege een opvallend onopvallend vestimentair gedrag, wat nog het best als “normaal“ te omschrijven valt én … omdat hij verzot is op pannenkoeken met Nutella en een glas melk. Zoê godde gaa vanselêve gienen echte patser wurre, moat !

Zoals het bij dubbeltjes wel vaker gaat, was het ook hier weer een onverwachte kant uitgerold. Ik had waarschijnlijk nooit van het bestaan van Bear Grills afgeweten, als afgelopen week Filip Dewinter himself mij niet op de hoogte had gebracht, middels een filmpje waarin hij “Grelligen Beir” van antwoord dient. Ons Vlaams Belang kopstuk staat ergens in een ongedefinieerd café op een verdacht lege toog geleund -maar wel mét een bolleke in de hand- weerwerk te geven aan het feit dat Rachid, het alter ego van Bear Grills, hem “rotten hond” had genoemd en, zoals het in die mileus de rigueur is, eindigt dat betoog met het intussen welbekende “Bol’et af, vriejnd !”.

“Bliep”, zei het op mijn scherm. Bliep, bliep.

screenshot uit de video "Mandela"

screenshot uit de video “Mandela”

Bear Grills, voor de goede verstaander, is een van die mannen waarvoor Dewinters’ compañero-in-crime Geert Wilders -Hij Met De Golvend Geverfde Haarkuif Die Altijd Tegen De Wind In Lijkt Te Lopen- iets “gaat regelen”. Bear Grills is een Belg van marokkaanse afkomst, zoals wij dat nu in het Gentse officieel heten. Fier om Gentenaar te zijn (correctie: tot de Gentse invloedssfeer te behoren), maar echt lekker bekken doet die omschrijving nog altijd niet. Soit !

Rachid aka Bear Grills is iemand die de pers, in tempore non suspecto, mogelijks zou hebben kunnen bedenken met de titel “internet fenomeen”. Een beetje zoals de pers voor Paris Hilton en aanverwanten het epitheton “society figuur” in het leven heeft geroepen, om er zich vanaf te maken zonder te hoeven uitvissen wat zo iemand nu eigenlijk doet. Maar de tijden zijn beroerd, vertelt men ons, en het journaille is in een constante evenwichtsoefening tussen politiek correct en waanzinnig fout betrokken. Vermoedelijk daarom is er nog bitter weinig pers die dit figuur heeft opgepikt.

“Den Bear Grills” probeert www-gewijs zijn ei aan de wereld kwijt te raken: de man post filmpjes op zijn facebook-pagina die dan als een soort van “Second Life” ook op YouTube verschijnen. Voor Dewinter mag het duidelijk zijn: zijn ei is rot en rijp voor een retour-á-Maroc om daar rustig te gaan composteren. Volgens hem “ies’t altaad iet” waarover Rachid klaagt in die filmpjes van hem, het is nooit goed. Afvoeren dus, die handel.

Tot zover nil nove sub sole, de gevestigde wereldorde wordt piccobello gevolgd: er is “nen broanen” die ”van zennen tak mokt” en het Vlaams Belang komt met de oplossing aandraven, waarin vliegtuigen naar het zuiden altijd een prominente plaats innemen. Er zijn, met andere woorden, nog zekerheden in deze onzekere wereld.

Tot men die “bliep” op dat scherm eens van wat dichterbij gaat bekijken …

Een deep dive in de wereld van Bear Grills’ zijn filmpjes is een behoorlijk vermakelijke bezigheid, ik kan het iedereen ten zeerste aanbevelen. Een willekeurige greep uit het aanbod levert titels op als “Loenfichke”, “Nelson Mandela”, “Dewever”, “België vs. New York”, “Twie f**king panda’s”, “Goe nieuws” en het enigszins onverwachte maar voor de rest naadloos aansluitend bij de rist kookprogramma’s die heden ten dage op ons worden afgevuurd, “Pannekoeke”.

Een andere willekeurige greep levert dan weer titels op als “Schapenfeest”, “Buite ete veur moslims”, “Survival in Marokko”. Het mag duidelijk zijn: Bear Grills catert voor verschillende smaken.

Wat al meteen opvalt is: geen “As-salamu alaykum” aan het begin van elk filmpje, maar wel een “Yoo, de manne !”. Je kan Uytterhoeven op zijn Zuid-Franse berg tot hier horen grinniken. Traditionele afsluiter is altijd de visuele signatuur “Bear Grills … van Antwaarpe”. Running gag doorheen alle filmpjes –behalve die waarin hij in de auto zit- is de cam die per filmerij wel een keer of twee tegen de vlakte gaat, maar dit is voor de rest van het verhaal van weinig of geen belang.

Arabisch wordt er ook al amper gesproken in de online video-wereld van Bear Grills, maar wel plat Antwaarps met een vette A waar zelfs het Echt Antwerps Theater nog een rooie kop van krijgt. Die wereld is bevolkt met “apshaars” en “rotte honde”. Dewinter is dus op verre na niet de enige die dat stukje verbaal geweld over zich heen krijgt. Het zal een flinke deuk in zijn ego geven, denk ik dan wel eens, tot ik besef dat dat ego al decennialang “deukvrij” gecertifieerd is. Eigen ego eerst.

Volgt u mij gerust, lezer, terwijl we nog een trapje dieper afdalen in dit kleurrijke universum van onze Antwerpse internaut met de Marokkaanse roots.

In “Loenfichke” haalt de man sans gêne precies dat papiertje boven en wijst goedkeurend op de 2900 euro bruto bovenaan, waarna hij via alle afhoudingen uiteindelijk onderaan belandt op een bedrag van 1744 euro. Het leidt hem tot de bedenking dat België het enige land ter wereld is waar men moet werken om armer te worden. “Woar ies men geld ?!” briest hij. Doek.

Daklozen” inspireert hem tot een mijmering (noem het voor mijn part een tirade) over hoe iemand die op jaarbasis 200.000 euro verdient, kan geacht worden de verschoppelingen van de maatschappij, de koningen van de straat, aan te sporen om hard hun best te doen.

In “België vs. New York” plaatst hij die ene burgemeester die acht miljoen burgers bestiert tegenover de lappendeken aan gewestregeringen, gemeenschapsregeringen, federale ministers, regionale ministers en staatssecretarissen allerhande die dit landje van elf miljoen burgers hoort in goede banen te leiden. Vóór de afsluitende visuele signatuur klinkt dan ook de vraag: “Wie got da allemoal blaave betôale ?”

Lurkend aan een alomtegenwoordige sigaret, gaat onze man in “Mandela” tekeer tegen al die hoogwaardigheidsbekleders die tijdens het apartheidsregime in Zuid-Afrika het “niets gezien, niets gehoord” principe huldigden om handel te kunnen drijven met de natie maar nu wel in grote drommen stonden aan te schuiven voor de begrafenis van de man die datzelfde regime voor 27 jaar op penitentiair verlof naar een robbenkolonie hadden gestuurd.

Schapenfeest”, opgenomen tijdens een verblijf in Marokko, steekt dan weer een jennende vinger in de wonde van al die arme moslimbroeders en -zusters die voor hun grootste feestje van het jaar weer “nen hôep ziever” over zich heen zullen krijgen omwille van het onverdoofd slachten van een schaap, de messen die weer te bot zullen zijn en patati en patata. Meneer heeft er in het “thuisland” deze keer geen last van.

Buite ete veur moslims” is zowat de Marokkaanse pendant van het immer populaire programma “(Niet) Komen Eten” op de Vlaamse buis. Rachid is het beu tajines en couscous te bestellen als hij buitenshuis gaat eten, want daar komt hij binnenshuis al voldoende van aan zijn trekken. Neen, Rachid wil “stoôfvlies mè friete, twie kier gebakke”, maar wel halal, en vraagt zich af waarom geen Vlaams restaurateur hem blijkbaar op die wenk wil of kan bedienen.

Bij het hilarische “Twie f**king panda’s” raad ik u vooral aan zelf een kijkje te gaan nemen. Het zal misschien verbazen dat hier de link wordt gelegd met de werkloosheid, maar laat dat de pret vooral niet bederven.

En “Pannekoeke” tenslotte is eigenlijk gewoon aandoenlijk.

Is er u iets opgevallen in deze korte en beperkte wandeling doorheen leven en werk van den Bear Grills ? Is het u bijvoorbeeld opgevallen dat, naargelang welke willekeurige greep men neemt uit het arsenaal aan beschikbare filmpjes, men een geheel andere invalshoek krijgt ? Het schapenprikken en het halal verzoek ontmaskeren ontegensprekelijk den snoden moslim en ik neem geredelijk aan dat Filip Dewinter met zijn “onschuldige hand” diep in die pot heeft gegraaid, maar valt het u ook op hoe “Vlaams” die andere willekeurige greep wel niet klinkt ? Er wordt gevloekt op de hoge belastingen, er wordt gekankerd op de inefficiënte overheid en er wordt gelachen met de prioriteiten in dit land … alsof men zowaar midden in een Vlaamse huiskamer van een kleine zelfstandige is aanbeland.

Waar u met andere woorden in Filip Dewinters’ filmpje naar kijkt is een partijkopstuk die zijn eigen electoraat frontaal aanvalt. De kans dat Rachid op het Vlaams Belang van “rotten hond” Dewinter zal stemmen is gering tot onbestaande, lijkt mij, maar de gelijkenis tussen waar hij zich druk in maakt en waar de modale Vlaming zich druk in maakt is te duidelijk om over het hoofd te worden gezien. Men zou er zich, in het onophoudelijk anti-moslim discours dat de boventoon voert in de Lage Landen en ver daarbuiten, bijna over verbazen. Want moslims, dat zijn per definitie ongeïntegreerde dwarsliggers. Alleen, deze mens noemt zich wel niet “Bear Grills … van Marrakech” of van Rabat of van Ouarzazate, maar wel “Bear Grills … van Antwaarpe”, de stad waar hij is geboren en getogen, de enige stad die hij waarschijnlijk écht goed kent en waarmee hij zich identificeert. En dat is een probleem.

Mijn hypothese is dat Filip Dewinter dit probleem op zijn eigenste radar heeft zien verschijnen en het meteen als zodoende heeft onderkend. Want op een Rachid-met-de-BMW die dezelfde taal spreekt als Jan-met-de-BMW, daar kan je niet langer op kafferen zonder jezelf in de voet te schieten. Elke soundbite van de man in de straat, wordt in de media en door politici van allerlei pluimage tegenwoordig als het groot gelijk beschouwd, want dat is “het draagvlak”. Een moslim die zich aansluit bij dat draagvlak, is dus een potentieel  gevaar, omdat hij zich niet langer enkel als moslim manifesteert, maar als burger  En dat is een probleem voor het voortbestaan van een partij als het Vlaams Belang. Men heeft “de vijand” nodig. “De vijand” is het DNA, het bread and butter van die partij. Dus moet Grelligen Beir het afbolllen, want hij wordt te gevaarlijk, hij wordt … te Vlaams.

Al jaren loopt men in dit landsdeel de noodzaak van het leren van de taal, het Nederlands, als evangelie te verkondigen. De kennis van de taal als glijmiddel voor een geslaagde inburgering, als het ware (never mind dat het eerste woord dat kandidaat-inburgeraaars nu te leren krijgen”wachtlijst” is). Men schijnt echter gemakshalve te vergeten dat taal niet ophoudt aan de deur van het klaslokaal, evenals men het feit over het hoofd ziet dat het Nederlands (with viel hair up) nu al, buiten elk klaslokaal om, de eigenlijke lingua franca vormt van een aantal superdiverse wijken. En dat die taal uiteindelijk leidt tot mondigheid, variërend van vuilgebekt (maar humoristisch) in het geval van Bear Grills, tot welbespraakt en fijnbesnaard, zoals sommige van de jonge columnisten op Bleri Lleshi’s blog. Om meer mondigheid, daar kunnen we alleen maar blij om zijn, omdat mondigheid de noodzaak van een fysieke manifestatie reduceert, omdat mondigheid leidt tot discussie en omdat enkel discussie kan leiden tot eerbare en leefbare oplossingen, zelfs als het naar goede Belgische gewoonte compromissen zijn.

Dit is geen pleidooi om nu maar de hele wereld vrijkaarten voor Beautiful Belgium te bezorgen, noch om de zware verschillen en problemen die er tussen de verschillende gemeenschappen wel degelijk bestaan met de mantel der liefde te bedekken. Alleen, het is geen vraag of multi-culti wel of niet zal zijn: multi-culti is er al lang en het groeit alleen maar, wat we ook proberen om het tegen te houden: 170 nationaliteiten in Antwerpen, 160 in Gent. Geen rijdende Fyra die dat nog allemaal teruggetransporteerd krijgt.

Steden en gemeenten besteden heden ten dage miljoenen aan camera’s op elke straathoek, onder elke luifel, in elke portiek. De NSA besteedt miljarden aan afluistertechnologie om uit te vinden wat u denkt en wat u van plan bent. Welnu, Filip Dewinter, den Bear grills vertelt het u gewoon, in uw gezicht -met nog een dikke laag ironie er bovenop- wat hij denkt. Niets geen afluisterapparatuur nodig. Met gewoon te kijken en te luisteren naar die bliepjes op ons scherm komen we dan misschien toch al een paar stappen vooruit. Dat is meer dan van u kan gezegd worden.

 

 

 

About these ads

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s