Gaazton

Posted: February 7, 2016 in Uncategorized

– Dag jongeman !

De vijftig zit er bij mij ook weldra aan te komen. Een andere verklaring voor de grijns op mijn gezicht is er niet.

Telkens ik hem zie, doet hij mij een beetje aan Youp Van’t Hek denken. Het antwoord op het “waarom ?” ben ik nog steeds aan mezelf verschuldigd. Zoals hij daar staat in zijn onberispelijk witte stofjas aan de afdeling broodwaren, is de vergelijking met Youp -toegegeven- een tamelijk abstract en minimaal onderbouwd gedachtenexperiment. En toch … Misschien is het dat brilletje. Het moèt wel, want in de verste verten verdenk ik hem er niet van Youp te heten. Youps dragen bretellen; Youps dragen gèèn witte stofjassen. Zoveel is duidelijk in mijn wereldbeeld. Neen, bij het zien van deze meneer wringt zich steeds de naam Gaston naar het hoogste schavotje op mijn kandidatenlijstje. Niet de Gaston zoals we die kennen van Gaston Berghmans of Gaston Roelandts, met die zachte Belgische G vooraan die dan die zware ton op het eind achter zich aansleept, maar eerder die welke begint met zo een Franse G -laat ze ons de Gainsbourg G noemen- en dan openbloeit tot de “Gaaaaz” van Brel, met zo een lange a (zoals in “aaaah, mais c’est formidaaaable çaaaa !”), gevolgd door een lichte ton met op het eind een bijna onhoorbare, nasale n … Gaazton. Zoiets. Een naam waar een Britse butler een moord voor zou begaan om hem te hebben.

Wanneer ik mijn huis uitwandel, gewapend met mijn Colombiaanse mochilla nonchalant over mijn schouder, twee keer links aanhoud, de steenweg oversteek en daarna de parking om tenslotte door de openschuivende winkeldeur recht op de afdeling broodwaren af te stevenen, dan kom ik hem daar met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid tegen. Gaazton. Of hoe hij ook mag heten. Behalve Youp. En altijd in die witte stofjas. Die droeg hij al de eerste keer toen ik hem daar ontmoette, tijdens de openingsdagen van de nieuwe winkel. Hij stapte op mij toe met zijn immer kamerbrede glimlach en in elke hand een mandje met een paar sneetjes brood: rechts op basis van gist, links op basis van desem. En of ik soms even wilde proeven. Dat wilde ik wel. … Het proeven duurde een kwartier … Een kwartier gevuld met een uitleg over de artisanale manier waarop het brood werd gemaakt. Over het graan dat in het zuiden van Frankrijk nog op steen werd gemalen. Aan het eind van het betoog, tijdens hetwelke ik één sneetje brood met gist en één sneetje met het wat zuurdere desem achter de kiezen had gestopt, en dan nog eentje met gist om het af te leren, had ik een lichtblauw vermoeden dat het artisanale meel nog met de bakfiets vanuit Frankrijk werd aangevoerd ook. Ondertussen hadden drie mensen, die mijn absolute onvermogen om te ontsnappen uit dit verbale Alcatraz hadden bemerkt, oogcontact met mij gezocht en dan ingeschat dat het wel ok was om mij voor te springen en hun bestelling eerst te plaatsen. Ik stond erbij, keek ernaar en vond het goed. Artisanale ambacht verdient de aandacht die de traagheid hem soms ontzegt.

-Dag jongeman, zei hij dus.

En wanneer hij mijn grijns bemerkt, begint hij over de reacties op de gezichten van al die mensen waarbij hij deze “truc” al heeft uitgeprobeerd. Hij lijkt mij een onverbeterlijke optimist, Gaazton. Niet zo eentje die dat optimisme net de tijd van het obligate verkoopspraatje kan laten overleven, maar zo iemand die de eeuwigheid als een spinnende, langharige Angora kat aan zijn voeten heeft liggen en het pad er naar toe met artisanaal brood plaveit, zodat iedereen er zijn weg heen vindt. Iedereen. Want wat voor een Belg is het die geen brood eet, zeg nu zelf.

-Wat mag het voor u zijn ?

Ik vertel hem “dat hij mij vandaag een Flandrien mag geven”. Dat klinkt als een uitgekiende keuze van iemand die het gamma door en door kent, maar is het -ik beken- in werkelijkheid niet. Ook de vorige èn de volgende keer dat ik aan zijn afdeling broodwaren een brood heb besteld of zal bestellen, was het of zal het een Flandrien zijn. Dat heeft namelijk op zicht de zachtste korst en ik houd niet zo van harde korsten rond mijn boterham. Ik ben een softie, als het op brood aankomt. Ik bespaar Gaazton echter deze intieme gedachtenkronkel en hij neemt een Flandrien van het rek. En of ik dat graag gesneden had gehad. … Telkens hij die vraag stelt voel ik een dilemma opkomen. Hij lijkt mij namelijk het type dat getroffen wordt door een pijnscheut ter hoogte van zijn hartstreek wanneer iemand vraagt om het brood te snijden, want ook in zijn afdeling broodwaren wordt het brood, heden ten dage, machinaal gesneden. Bewijzen heb ik niet, maar ik vermoed dat in het diepst van zijn gedachten deze Gaazton, deze bakker met een brilletje, nog steeds de herinnering aan het oude broodmes koestert. Dat broodmes waarmee voor onze ouders hun boterham nog door hun moeder werd afgesneden. Dat broodmes waarmee het gezin Van Paemel overleefde, waar De Witte groot mee werd, dat zijn laatste gloriemoment in “De Paradijsvogels” heeft beleefd … dàt broodmes, dat zit er volgens mij bij hem nog in. Dus wanneer ik antwoord dat ik het, ja, graag gesneden had, voel ik mij een verrader. Alsof ik hèm zonet met een bot broodmes heb neergestoken.

Terwijl hij het brood in een zak verpakt en mij dan over de toog aanreikt, vertelt hij mij nog over zijn vader, die duivenmelker was, en razend kwaad kon zijn op Armand Pien met zijn belachelijke weerberichten. Ik had het gevoel dat er slachtoffers waren gevallen. Onder de duiven, bedoel ik. Waarna ik innerlijk fluitend de winkel uitloop. De Flandrien heeft geweldig gesmaakt. Met dank aan Gaazton.

 

 

Comments
  1. Ann says:

    Hahahaha……heb dit verhaal precies al eens live gehoord. Het nog eens neergepend te zien is altijd een belevenis. Tiens, krijg zin in zo’n “Flandrien”……maar ben dan ook een echte broodeter, zelfs mét harde korst😉.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s